De tijd dat artiesten (en vooral) de platenmaatschappijen stinkend rijk werden van albums uitbrengen is voorbij en het is zuur als je muzikant bent maar je zal het tegenwoordig meer van optredens moeten heben dan van verkoop.
Het is misschien niet leuk maar het is wel de volgende stap in de ontwikkeling en waar eerst acteurs en actrices nog dachten dat hun niet aan de beurt zouden komen weten ze nu ook dat Hollywood liever een door AI gemaakte film uitbrengt dan eentje met real actors, die tijd komt er aan en dat geldt voor veel beroepen de komende 10 a 15 jaar verwacht ik, AI is the next thing.
Als er maar genoeg overgenomen wordt door AI en automatisering en ook de beroepen waarvoor men eerst een flinke studie nodig had dan komt de tijd dat er steeds meer verzet komt vroeg of laat zal er een discussie over gevoerd gaan worden, dat gebeurt nu al maar zodra de consequenties voor velen merkbaar zijn en ook als de hoger opgeleiden die altijd wel konden ontsnappen aan werkeloosheid het meer en meer gaan merken dan wordt het een belangrijk item.
Daarnaast als je wilt dat een economie blijft draaien heb je naast producenten die steeds meer heel goedkoop kunnen doen door de nieuwe technieken ook consumenten nodig want wie koopt je product als weinig mensen nog een inkomen hebben.
Ik juich de "overname" van geestdodend werk door technologie toe. Ik ben voor A.I. als ondersteunende tool m.b.t. data-verwerking; daar worden nu in de medische wetenschap al fantastische resultaten mee geboekt.
En vooruit, als iemand zijn/haar/hun kunstuitingen opleukt met A.I., je zult me er niet over horen.
Maar- en misschien is het naïef-romantisch van mij, als wij er straks gezamenlijk voor gaan kiezen onze muziek grotendeels te laten
genereren met/door A.I. (en zover kan het inderdaad gaan komen), kom ik toch bij de filosofische vraag uit: waarom zou je de leuke dingen van het leven op die manier "uitbesteden"? Een en ander nog los van de vraag wie nog aan whatever creatieve uitingen gaat/blijft verdienen...want ook voor die live-situatie heeft A.I. vroeg of laat een oplossing: bij de vorige hype heette dat Virtual Reality, weet U nog wel?
Als het pas aan het einde van de disruptie een discussie wordt, is het voor een verdienmodel in de kunsten sowieso te laat.
En iedereen op dit forum is vroeg of laat geïnspireerd, betoverd, aangeraakt door grote voorbeelden, muzikanten, groepen, die artistiek-inhoudelijk met hun (meer of minder dan wel schier on-beperkte) talenten iets "nieuws" deden.
Kunstenaars. Groot woord
Deze stelling gooi ik graag in de groep : omdat A.I. werkt met de data die ze tot op moment x ingestoken krijgt, kan zij ongetwijfeld een voor het oor en oog aanvaardbare mix van die data maken. Prima.
Maar voor het verwerken van data op een manier die artistiek inspireert en uitdaagt, is de menselijke ervaring een wezenlijk element: onze nukken, humeuren, onze geilheid en opwinding, onze talenten en ego's,
onze fantasie. Kortom, de dingen die een mens een mens maken. Een mens wil iets. Een computer wil niets.
De grap hierover van Micha Wertheim vond ik aardig.
De zoveelste luie scholier die zijn werkstukje aan A.I. voorlegt, zou van E.I (Echte Intelligentie) het antwoord krijgen: Nee, flapdrol, daar leer je geen reet van als ik het doe, ga zelf maar aan het werk.